Parafia pw. Trójcy Przenajświętszej
w Bobrku

MYŚLI DO HOMILII – CZERWIEC

MODLITWA
w pierwszą sobotę miesiąca czerwiec 2025

1. Dzisiejsza pierwsza sobota przypada w szczególnym czasie.
Kończymy czas modlitwy Kościoła przeżywanej w Wieczerniku
po Wniebowstąpieniu Pana Jezusa. Modliliśmy się z Maryją i
Apostołami. Zgodnie z poleceniem Chrystusa oczekiwaliśmy i
oczekujemy nadal Obietnicy Ojca. Jutro dzień Pięćdziesiątnicy. W wigilię
tego dnia wiele wspólnot przeżywa dłuższe czuwanie modlitewne. Jego
uczestnicy rozważają słowo Boże, trwają na adoracji, śpiewają pieśni uwiel-
bienia, przyzywają Ducha Świętego, aby zstąpił i odnowił oblicze ziemi.
2. Wszystkie te przeżycia towarzyszą również naszej pierwszosobotniej
modlitwie, ale dodajemy do niej jeszcze jeden wątek. Jest nim wynagrodzenie
Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu za zło, jakie dzieje się w świecie, za niewia-
rę i niewdzięczność, jakie ludzie Mu okazują. W szczególny sposób przepra-
szajmy dziś Ducha Świętego za tych, którzy zamykają się na Jego obecność i
nie przyjmują Jego darów. Pan Jezus wyjaśniał nam, jak groźna dla człowieka
jest postawa, którą określił słowami: „Grzech przeciw Duchowi Świętemu”.
Taka postawa niszczy człowieka, ale także rani Osobę Ducha Świętego, który
jest samą miłością. On jest osobowym Darem, w którym otrzymujemy każdy
dar. Gdy człowiek zamiast wdzięczności za hojne dary oskarża Boga i wystę-
puje przeciw Niemu, stawia siebie ponad Bogiem. Uznaje Boga za przeciwni-
ka i za zagrożenie. Czyż taka postawa nie jest wielkim bólem dla Boga?
3. Trwając w gorliwej modlitwie przed Zesłaniem Ducha Świętego, radując
się z Jego obecności pośród nas oraz otwierając się na Jego nowe wylanie w
tym szczególnym dniu, jakim jest Pięćdziesiątnica, przepraszamy także za
wielorakie braki w naszej postawie, a szczególnie w naszym otwarciu się na
natchnienia Ducha Świętego i poddawanie się Jego prowadzeniu.
4. Tegoroczna modlitwa przed zesłaniem Ducha Świętego jest także wiel-
kim wołaniem o odnowienie i umocnienie naszej nadziei. Duch Święty wlał ją
w nasze serca, jako tzw. cnotę teologalną, już w sakramencie chrztu świętego,
a potem, w kolejnych latach naszego życia troszczy się o jej rozwój. To On
uzdalnia nas do pełnego zaufania Jezusowi. To On kształtuje w nasze pełną
nadziei relację z Ojcem niebieskim. Z ufnością módlmy się do Niego.

zał.-nr-7-materiały-duszpsterskie-I-Sobota-Miesiąca

 

You cannot copy content of this page